Job 6
6:1Maar Job antwoordde en zeide:
6:2Och, of mijn verdriet recht gewogen wierd, en men mijn ellende samen in een weegschaal ophief!
6:3Want het zou nu zwaarder zijn dan het zand der zeeen; daarom worden mijn woorden opgezwolgen.
6:4Want de pijlen des Almachtigen zijn in mij, welker vurig venijn mijn geest uitdrinkt; de verschrikkingen Gods rusten zich tegen mij.
6:5Rochelt ook de woudezel bij het jonge gras? Loeit de os bij zijn voeder?
6:6Wordt ook het onsmakelijke gegeten zonder zout? Is er smaak in het witte des dooiers?
6:7Mijn ziel weigert [uw woorden] aan te roeren; die zijn als mijn laffe spijze.
6:8Och, of mijn begeerte kwame, en dat God mijn verwachting gave;
6:9En dat het Gode beliefde, dat Hij mij verbrijzelde, Zijn hand losliet, en een einde met mij maakte!
6:10Dat zou nog mijn troost zijn, en zou mij verkwikken in den weedom, [zo] Hij niet spaarde; want ik heb de redenen des Heiligen niet verborgen gehouden.
6:11Wat is mijn kracht, dat ik hopen zou? Of welk is mijn einde, dat ik mijn leven verlengen zou?
6:12Is mijn kracht stenen kracht? Is mijn vlees staal?
6:13Is dan mijn hulp niet in mij, en is de wijsheid uit mij verdreven?
6:14Aan hem, die versmolten is, zou van zijn vriend weldadigheid geschieden; of hij zou de vreze des Almachtigen verlaten.
6:15Mijn broeders hebben trouwelooslijk gehandeld als een beek; als de storting der beken gaan zij door;
6:16Die verdonkerd zijn van het ijs, [en] in dewelke de sneeuw zich verbergt.
6:17Ten tijde, als zij van hitte vervlieten, worden zij uitgedelgd; als zij warm worden, verdwijnen zij uit haar plaats.
6:18De gangen haars wegs wenden zich ter zijde af; zij lopen op in het woeste, en vergaan.
6:19De reizigers van Thema zien ze, de wandelaars van Scheba wachten op haar.
6:20Zij worden beschaamd, omdat elkeen vertrouwde; als zij daartoe komen, zo worden zij schaamrood.
6:21Voorwaar, [alzo] zijt gijlieden [mij] nu niets geworden; gij hebt gezien de ontzetting, en gij hebt gevreesd.
6:22Heb ik gezegd: Brengt mij, en geeft geschenken voor mij van uw vermogen?
6:23Of bevrijdt mij van de hand des verdrukkers, en verlost mij van de hand der tirannen?
6:24Leert mij, en ik zal zwijgen, en geeft mij te verstaan, waarin ik gedwaald heb.
6:25O, hoe krachtig zijn de rechte redenen! Maar wat bestraft het bestraffen, [dat] van ulieden is?
6:26Zult gij, om te bestraffen, woorden bedenken, en zullen de redenen des mismoedigen voor wind zijn?
6:27Ook werpt gij u op een wees; en gij graaft tegen uw vriend.
6:28Maar nu, belieft het u, wendt u tot mij, en het zal voor ulieder aangezicht zijn, of ik liege.
6:29Keert toch weder, laat er geen onrecht wezen, ja, keert weder; nog zal mijn gerechtigheid daarin zijn.
6:30Zou onrecht op mijn tong wezen? Zou mijn gehemelte niet de ellenden te verstaan geven?

De Bijbelonderzoeker