Hizkia (tunnel)

Zie ook: Hizkia (koning v. Juda), Siloam,

De tunnel van HizkiaDe tunnel van Hizkia, ook wel Siloamtunnel (Hebreeuws נִקְבַּת השילוח nqbt hšylwḥ) genoemd, is een tunnel in Jeruzalem die door koning Hizkia is gebouwd eind 8ste, begin 7de eeuw v.C..

Inhoud

Bijbel

In het Oude Testament wordt gesteld dat deze tunnel door koning Hizkia is aangelegd (2 Kon. 20:20; 2 Kron. 32:30). Een van de belangrijkste redenen voor deze aanleg is dat de stad Jeruzalem verzekerd was van water, bij de dreigende belegering van de Assyrische koning Sanherib. De tunnel vormde een onderdeel van diverse strategieën om de stad te verdedigen (→ Hizkia's strategie).


Beschrijving

De tunnel is 533 meter lang en heeft een hoogteverschil van 30 centimeter. In een gevonden inscriptie lezen we dat de tunnel 1200 el lang is waarmee de lengte van de el op 0,4442 cm is bepaald (echter het is ook zeer goed mogelijk dat de inscriptie een afgerond getal gebruikt, → De "el" in de Siloam-inscriptie).

Op diezelfde inscriptie kunnen we ook lezen hoe de werklieden het deden, vanaf twee kanten werd er gegraven, waarbij het laatste stuk op het roepen van de arbeiders werd genavigeerd. Bij dit laatste is niet duidelijk of dit het hele stuk zo is gedaan (doordat bv. mensen buiten stonden en zo werd genavigeerd) of dat dit alleen bij het laatste gedeelte zo was.


De inscriptie

De inscriptie in de tunnel van Siloam wordt gedateerd op 700 v.C. gedurende de regering van koning Hizkia.

Inscriptie, tunnel van Hizkia Inscriptie, tunnel van Hizkia

Vertaling Hebreeuws
(1) De tunnel. En dit is de beschrijving van de tunnel. Terwijl [de werklieden aan het werk waren,] הנקבה וזה היה דבר הנקבה בעוד [ההצבם מניפם את]
(2) de pikhouweel, iedere man naar zijn metgezel, en moesten nog drie ellen te worden doorbroken, een stem werd gehoord, elke man riep הגרזן אש אל רעו ובעוד שלש אמות להנקבה נשמע קל אש ק
(3) aan zijn metgezel, want er was een scheur in de rots aan de rechterkant ... en op de dag van רא אל רעו כי היתה זדה בצר מימני . . . ובים ה
(4) de doorbraak door de werknemers, iedere man ontmoette zijn metgezel, houweel tegen pikhouwel. En de wateren vloeiden נקבה הכו החצבם אש לקרת רעו גרזן על גרזן וילכו
(5) van de bron tot de vijver: een duizend en tweehonderd el[len]. En honderd המים מן המוצא אל הברכה במאתים ואלף אמה ומא
(6) el[len] was de hoogte van de rots boven het hoofd van de werklieden. ת אמה היה גבה הצר על ראש החצבם

Archeologie

Het bestaan van de tunnel wordt al genoemd door de Italiaanse schrijver en oriëntalist Franciscus Quaresmius (1625). De eerste onderzoeken vond plaats door Edward Robinson in 1838 (Biblical Researches in Palestine, Mount Sinai and Arabia Petraea: A Journal of Travels in the year 1838, Crocker & Brewster, Boston, 1841) en door Charles Warren in 1865 (Charles Warren, The recovery of Jerusalem: a narrative of exploration and discovery in the city and the Holy Land, D. Appleton, New York, 1871). In 1875 identificeert Warren de tunnel met die van Hizkia (C. Warren, The recovery of Jerusalem. A narrative of exploration and discovery in the city and the Holy Land, p. 238). In 1884, na de ontdekking van de inscriptie, betoogt Warren "The inscription thus appears to belong to the later period of the Hebrew monarchy, and may very well be considered to agree with the Biblical account of Hezekiah's preparations for Sennacherib's siege" (C. Warren & et al, The survey of Western Palestine-Jerusalem, p. 348).

De Israëlische autoriteiten, hebben veel restauratiewerkzaamheden gedaan en de tunnel is dan ook toegankelijk voor toeristen (als het waterpeil niet te hoog staat).


Koop nu

Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!