Tatoeage
χάραγμα G5480 "merkteken", גָּדַד H1413 "insnijdingen toebrengen, zichzelf insnijden, snijden, jacht maken op, de, samenrotten, insnijdingen", חוֹתָם H2368 "zegelgraveerwerk, zegelring, zegelgravering, zegelen (zn), zegel, signet", כְּתֹבֶת H3793 "indruk, inscriptie, merkteken, tatoeage", קַעֲקַע H7085 "merkteken, tatoeage",

Zie ook: Artikelen Blog, Merkteken,

Een tatoeage (ook: tatoeëring en het Engelse tattoo wordt veel gehoord) is een permanente versiering van het lichaam met onder de opperhuid aangebrachte inkt. De term tatoeage komt waarschijnlijk van het Tahitiaanse woord tatu of tattau, dat streep, vlek of markering betekent.

Inhoud

Bijbel

Tatoeage in het OT

Tegenstanders van tatoeages halen meestal de bekende tekst in Lev. 19:28 aan, waar wordt gesproken dat het verboden is om "een ingedrukt teken in je lichaam te maken". In de context blijkt echter dat er een speciale reden is: nl. je mag geen tatoeage maken omdat iemand gestorven is. Ook in andere teksten als Lev. 21:5 en Deut. 14:1 lezen we over inkepingen en tatoeages en in diezelfde context. Een reden hiervan is dat men in de oudheid dit veelvuldig deed om de goden te vereren, en dit is verboden. Zo zien we bij Egyptische mummies (bv. van Amunet de priesteres van Hathor) en hiërogliefen van 2000 jaar voor Christus dat er tatoeages zijn aangebracht ter verzekering van een plaats in het hiernamaals, ter bescherming tegen boze geesten of ter afschrikking van vijanden, om door een moeilijke periode heen te komen zoals puberteit of zwangerschap, maar ook als een bewijs van bewezen moed. Daarnaast geeft Jerome (4de eeuw) in zijn commentaar aan "These laws were prompted mainly by the danger arising from the cultic practices of Israel's neighbors. Besides the oft-mentioned prohibition of blood, likewise prohibited were the following: divination and magic arts as attempts to plumb divine secrets or to control events; the mourning customs of the Canaanites - cutting of hair, body lacerations, tattooing - probably viewed as means of warding off the departed spirit by changing the appearance to avoid recognition." (cf. Gerhard Kittel and Gerhard Friedrich, Theological Dictionary of the New Testament, vol.7, trans. Geoffrey W. Bromiley (Grand Rapids: Eerdmans, 1964), s.v.“stigma.”)

Om deze redenen waren er dan ook in het begin weinig Joden met tatoeages, toen de associëring met afgoderij naar de achtergrond verdween zien we vanaf de zesde eeuw voor onze jaartelling dat Joden steeds meer tatoeages gingen aanbrengen. Het is dan ook opvallend dat de profeet Jesaja zegt "een ander zal [op] zijn hand schrijven: Van de HEERE, en de erenaam Israël aannemen" (Jes. 44:5). Sommige vertalingen hebben "met" zijn hand, maar uit de context is het logischer om met "op" te vertalen.

Henna tatoeage, aangebracht tijdens de hennanachtVerder was het de gewoonte om tijdens een bruiloft een henna-tatoeage te plaatsen (de hennanacht), mogelijk dat dit wordt bedoeld in Hoogl. 8:6. Hiernaast een afbeelding zoals ook tegenwoordig nog veel Iraniërs en Joden plaatsen van een tijdelijke henna tatoeage.


Tatoeage in het NT

Op een vage aanduiding in Openbaring 19:16 na, wordt nergens gesproken over tatoeages in het NT. Daarnaast wordt nog gesproken over merktekens/zegels in Openbaring 7:3 en overeenkomt met de gewoonte dat gildes een tatoeage plaatsten om duidelijk te maken bij welk gilde ze behoorden.

Voorstanders van tatoeages wijzen dan meestal op feit dat gelovigen tegenwoordig niet meer onder de wet van het Oude Testament leven (Rom. 10:4; Gal. 3:23-25; Efez. 2:15), echter dit is een beetje te kort door de bocht. In het NT lezen we ook: "Dus of u nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles ter ere van God" (1 Cor. 10:31), deze passage moet ons dan ook tot nadenken zetten. Meestal worden tegenwoordig tatoeages aangebracht als versiering. Dus om met deze tatoeage op te vallen, we kunnen ons dan ook afvragen wat wordt bedoeld met een tekst "dat we ons bescheiden moeten kleden" (1 Tim. 2:9). Als dit geldt voor kleding, geldt dit dan juist voor onze houding. Dus niet opzichtig door het leven gaan.

De Bijbel verbiedt ons niet om tatoeages te hebben, maar geeft ons tevens geen enkele reden om te geloven dat God zou willen dat we tatoeages laten aanbrengen. In dit soort gevallen is het altijd verstandig om de volgende Bijbelpassage als leidraad te nemen: "Alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig" (Rom. 14:23).


Terminologie

In de Bijbel worden een aantal worden gebruikt die te maken hebben met tatoeages.

In het Hebreeuws komen een drietal woorden in aanmerking: קַעֲקַע H7085 in combinatie met כְּתֹבֶת H3793 alleen in Lev. 19:28 wordt genoemd als כְתֹ֣בֶת קַֽעֲקַ֔ע ḵəṯōḇeṯ qa‘ăqa‘ "getatoeëerd schrijven", in de LXX γράμματα στικτά. Een ander woord wat mogelijk in verband met tatoeage staat is חוֹתָם H2368 ḥwōṯām welke we in Hoogl. 8:6 tegenkomen. Het laatste woord is גָּדַד H1413 gōḏəḏ welke eerder de betekenis heeft van "inkerven". Het gaat hier niet om tatoeage in onze zin des woords, maar over het maken van inkepingen in het lichaam als rouw voor een dode.

In het Grieks is het χάραγμα G5480 'charagma wat in de meeste vertalingen wordt overgezet met "merkteken", dit omdat men in die tijd de gewoonte had om per gilde een eigen merkteken op hun lichaam te tatoeëren.


Jodendom

Bij Joden in Perzië was het de gewoonte om de hennanacht te houden, waarbij (tijdelijke) tatoeages op handen werden aangebracht.

A. Cowley (Aramaic Papyri of the Fifth Century B.C. [1923]) beschrijft in zijn boek dat de slaven van Joden in Elephantine een tatoeage met de namen van hun eigenaren daarop, droegen.


Christendom

Tatoeages in het vroege christendom

Veel christenen uit de eerste eeuwen hadden tatoeages van het ichtus-symbool (=vissymbool) of enkele letters van de naam van Christus op de huid laten tatoeëren. Waarschijnlijk was dit een manier om zich te onderscheiden van ongelovigen. Dit fenomeen zien we heden ten dage nog terug bij de Koptische Christenen in Egypte: zij laten bijvoorbeeld een kruis aanbrengen aan de onderpols van hun rechterarm.

In 787 verbied paus Hadrianus I het tatoeëren. Het zou geen onderscheiding meer zijn, omdat de Christenen toen in veel gebieden een meerderheid vormden. Bovendien werd het toen vooral een gebruik onder de niet-christelijke bevolkingsgroepen om tatoeages te dragen.


Hebreeuwse tatoeage "Dochter van de Verlosser ben ik"Tegenwoordig

Alleen bij de Kopten is het nog een traditie om een tatoeage te laten plaatsen. Dit is meestal in de vorm van een kruis en wordt reeds op jonge leeftijd aangebracht.

In de Westerse wereld zien we de laatste jaren een trend dat veel christenen allerlei soorten tatoeages laten aanbrengen. Waarbij het eerder een modeverschijnsel is, dan in tegenstelling tot vroeger dat men zich van anderen wil onderscheiden. Enerzijds zijn dit vaak kruizen en soortgelijke symbolen, anderzijds komen steeds meer Hebreeuwse teksten in zwang.

 

 

 

 

Omdat degene die de tatoeage aanbrengt vaak niet de Hebreeuwse taal machtig is, ontstaan vaak stomme fouten. (Zie hier voor een aantal voorbeelden). Het is om die reden aan te bevelen om voor het plaatsen goede informatie over de tekst in te winnen.

 


Geschiedenis

In de tweede wereldoorlog lieten de nazi's de gevangenen in concentratiekampen een cijfercombinatie in hun rechterarm tatoeëren, zodat ze sneller te identificeren waren.


Koop nu

Commentaar

Zie de huisregels welk commentaar wordt opgenomen!